X

روانکارهای صنعتی

روانکارهای صنعتی ، وظائف و انواع روانکارها

روانکارهای صنعتی به ماده یا سیالی اطلاق میشود که با کاهش اصطحکاک در سطوحی که با هم در تماس هستند و ایجاد گرما میکنند عملکرد و راندمان آن دستگاه خاص را بهبود میبخشد. روانکارهای صنعتی در بسیاری از صنایع و طیف گسترده ای از ماشین آلات و تجهیزات کاربرد داشته و بدون آن کارکرد اکثر صنایع دچار اختلال خواهد شد. از جمله وظائف روانکارهای صنعتی کاهش اصطحکاک ، جلوگیری از سایش و خوردگی ، ممانعت از زنگ زدگی ، انتقال حرارت و مقاومت در برابر اکسیداسیون میباشد. روانکارهای صنعتی در تجهیزات مختلفی مانند انواع کمپرسورها ( کمپرسور هوا ، گاز و سرمایشی ) ، توربین ها ، جعبه دنده یا گیربکس ماشین آلات ، انواع سیستم های هیدرولیکی ، انواع دیزل ژنراتورها و صنایع هوایی و دریایی کاربرد فراوانی دارد.

تقسیم بندی انواع روانکارهای صنعتی

روانکار صنعتی را می توان به دو گروه روانکارهای صنعتی و و روانکارهای خودرو تقسیم بندی کرد.در گروه روانکارهای خودرو انواع روغن موتور خودروهای بنزینی و دیزلی ، روغن گیربکس و روغن دنده وجود دارد و در گروه روانکارهای صنعتی ما شاهد روغن های صنعتی و گروهی دیگر از روانکارها ( انواع گریس ها و روانکارهای جامد ) هستیم. اگر از منظر حالت و شکل بخواهیم انواع روانکار صنعتی را تقسیم بندی کنیم به 4 حالت زیر خواهیم رسید :

  • روانکارهای مایع
  • روانکارهای گازی
  • روانکارهای جامد
  • گریس ها

روانکارهای مایع (روغن صنعتی)

روغن صنعتی جزو مهمترین روانکارهای مایع به حساب می آیند که خود به دو گروه روغن با پایه مینرال یا معدنی و روغنهای سنتزی یا شیمیایی دسته بندی میشوند.در روغن های با پایه معدنی درصد نفت خام بیشتر بوده و مواد شیمیایی کمتری در آن اضافه میشود ولی در روغن های سنتزی عملیات آرمایشگاهی بیشتری روی آن انجام شده افزودنی های شیمیایی بیشتری در آن وجود دارد و بهمین دلیل گرانتر میباشند.

روانکارهای گازی

روانکارهای گازی آن دسته از روانکارها هستند که بشکل گاز بوده ( هوا ، بخار مایعات ، هلیوم و .... ) و  در مواردی که درجه حرارت خیلی بالا و یا پایین میباشد مورد استفاده قرار میگیرد.این گونه از روانکارها در حین کار دچار تغییر گرانروی نمیشوند و بهمین دلیل در بسیاری از صنایع کاربرد دارند.از کاربردها و صنایعی که از روانکارهای گازی استفاده میشود میتوان به موارد زیر اشاره کرد :

  • موتور جت
  • توربین های گازی
  • ماشین های ریسندگی
  • راکتورهای هسته ای
  • تجهیزات دندانپزشکی

گریس ها

گریس ماده ای است حدودا نیمه جامد که از ترکیب  روغن با پایه معدنی یا روغن سنتزی و ماده ای صابونی بدست می آید. ماده صابونی حکم سفت کننده و غلیظ کننده را برای گریس بازی میکند.از مزایای روانکاری با گریس میتوان به چسبندگی خوب به قطعات مورد نظر، سهولت استفاده از آن و ماندگاری آن در محل روانکاری اشاره کرد. گریس دارای خاصیتی میباشد که به قطعات متحرک میچسبد و تحت فشار کار و سرعت و یا جاذبه به راحتی جدا نمیشود.گریس دارای خاصیت ژلاتینی میباشند و در مواردی که نمیتوان از روانکارهای مایع مانند روغن برای روانکاری استفاده نمود از گریس استفاده میشود.

موارد مصرف و کاربردهای گریس به شرح زیر میباشد:

  1. دفعات روانکاری با گریس نسبت به روانکاری با  روغن کمتر میباشد. در مواردی که دسترسی به بلبرینگ ها ، ماشین آلات ، یاتاقان های بزرگ و ... سخت باشد گریس به ما کمک بزرگی میکند .
  2. گریس ها در دماهای مختلف کارایی بهتری نسبت به روغن ها دارند.
  3. گریس مانع خوبی برای ورود گرد و غبار و ذرات پراکنده به دستگاه میباشد.
  4. گریس مدت زمان بیشتری را نسبت به روغن به روانکاری ادامه میدهد و نیاز به تعویض آن دیرتر میباشد .
  5. گریس هایی هستند که در صورت نفوذ آب به آنها مشکلی در روانکاری شان ایجاد نمیشود و این یک مزیت است.

روانکاران پارس اویل، نمایندگی فروش انواع روغن صنعتی و روغن موتور در ایران آماده دریافت سفارشات شرکتها و کارخانجات و تامین انواع روانکارها میباشد.

روانکارهای صنعتی شرکت های تولید کننده گریس و روغن صنعتی

معرفی شرکت بهران؛ روغن موتور بهران و روانکارهای صنعتی

امروزه شرکت نفت بهران محصولات بسیاری از جمله انواع روغن موتور و روانکارهای صنعتی، پارافین کم روغن، ضدیخ و محصولات جانبی از جمله فورفورال اکسترکت (PRO)، اسلاک وکس و فوتس اویل به بازار عرضه می کند.

شرکت بهران در سال 1341 تحت لیسانس شرکت آمریکایی موبیل که در آن زمان با نام اکسون با برند ESSO شناخته شده بود فعالیت خود را شروع کرد. پس از دوسال از آغاز فعالیت بخش Blending یا مخلوط کنی شرکت بهران احداث شد و پس از آن روغن های ESSO در داخل ایران تولید شدند و در سال 1345 شرکت بهران به عنوان شرکت تولید و تصفیه روغن شناخته شد. در سال 1347 پالایشگاه این شرکت راه اندازی شد که ظرفیتی معادل با تولید حدود 30 هزار تن در سال داشت. با استفاده از برنامه های پیش بردی و رو به رشد در نهایت این شرکت توانست در سال 1363 به "شرکت پالایش نفت تهران" تغییر نام دهد و فعالیت های تولیدی خود را همچون گذشته ادامه دهد.

شنبه, 14 بهمن,1396/نویسنده: مدیر سایت/تعداد مشاهده (2793)/نظرات (0)/ امتیاز مطلب: 4.8
RSS

دسته بندی اخبار و مقالات سایت